Teatr Odwrócony
Martyna Łyko
foto

Zbigniew Horawa (Pan Nübel) wspomina pracę z Jerzym Jarockim

07/07/2018, Martyna Łyko

 

Córki King Konga to więcej niż realizacja tekstu dramatycznego – współpracując z aktorami seniorami tworzymy projekt „Pamięć”.

 

Podczas prób przywołujemy własne doświadczenia – te prywatne w relacji do tekstu i te zawodowe – w kontekście realizacji teatralnej kiedyś i dziś. Mam to szczęście, że aktorzy, z którymi współpracuję mają (choćby z racji wieku) przejmujące doświadczenia życiowe, ale też niewątpliwą przyjemność tworzenia pod okiem reżyserów, których podziwiam. 

 

Tutaj Zbigniew Horawa (a w spektaklu Pan Nübel) opowiada o swoim doświadczeniu w pracy z Jerzym Jarockim i nowych technologiach w teatrze lat 60 ubiegłego wieku. 

 

Wyjątkowość naszego laboratorium polega na tym, że sięgamy pamięcią do zdarzeń anegdotycznych. Chwil, których najprawdopodobniej nikt nie opisał w żadnej specjalistycznej książce, bo… tworzą rzeczywiste portrety ludzi, ale przepuszczone przez filtr pamięci i osobiste doświadczenia, realne spotkania – w nagraniach, którymi się dzielę zobaczycie emocje jakie towarzyszyły im kiedyś i towarzyszą do dzisiaj. 

 

Ten portal powstał dla każdego, kogo interesuje coś więcej, niż tylko efekt pracy artystów tworzących dane dzieło.

 

Stworzyliśmy go przede wszystkim po to, byście mogli przeczytać i usłyszeć głos twórców pracujących przy produkcjach teatralnych z całej Polski – od aktorki grającej pierwszoplanową rolę po inspicjentkę koordynującą pracę nad realizacją spektaklu i oświetleniowca, który czuwa nad grą świateł w przestawieniu.

 

 

Chcemy zaangażować uczestników i bezpośrednich świadków powstawania dzieła w relacjonowanie wydarzeń zza kulis, do których dotychczas mieli dostęp tylko nieliczni.

 

Dzięki opowieściom artystów będziemy mogli podejrzeć proces powstawania premiery oraz przyjrzeć się tajnikom ich pracy. Przybliżą nam oni proces produkcji spektaklu od pierwszej próby, aż po dzień premiery. Na portalu znajdą się również pierwsze recenzje widzów i dziennikarzy oraz refleksje artystów dotyczące zagranych przedstawień.