Teatr Bagatela
Marta Muller-Reczek
foto

Ale jak to już koniec…?

26/11/2017, Marta Muller - Koordynatorka

Ciężko powrócić do pionu, kiedy przez ostatnie dwa tygodnie biuro zostało opanowane przez zespoły a nasz stół kuchenny stał się jedną, wspólną przestrzenią dla mnie, Karoliny i Patrycji. Momentami ciężko było ogarnąć te manianę, ale było wesoło – zwłaszcza kiedy zza mało szczelnych drzwi dochodziły do nas odgłosy prób a niektórzy aktorzy dokarmiali nas jabłkami (pozdrawiamy Michała!), co okazało się zbawienne, kiedy nie było czasu na normalne posiłki.

 

Moment kiedy piszesz maila, próbujesz wziąć choć jeden łyk kawy (ale czujesz już, że zamiast krwi w żyłach płynie Ci kofeina, a serce mówi: stop. Już więcej nie dam rady!), piszesz kolejną karteczkę pt. „nie zapomnieć” a do domofonu dzwoni kolejna grupa to moment, w którym myślisz, że zaraz oszalejesz.

 

Ale potem, wieczorem, wylatujesz z Sarego 9 na Scenę pod 7 (i takich tras pokonasz przez następne 3 dni miliony) i widzisz czekających widzów, czujesz adrenalinę, że w końcu to się dzieje, zaczyna się … i nagle, w niedzielę, późnym wieczorem w końcu siadasz i myślisz: ale jak to? To już koniec…? I co teraz?


Ten portal powstał dla każdego, kogo interesuje coś więcej, niż tylko efekt pracy artystów tworzących dane dzieło.

 

Stworzyliśmy go przede wszystkim po to, byście mogli przeczytać i usłyszeć głos twórców pracujących przy produkcjach teatralnych z całej Polski – od aktorki grającej pierwszoplanową rolę po inspicjentkę koordynującą pracę nad realizacją spektaklu i oświetleniowca, który czuwa nad grą świateł w przestawieniu.

 

 

Chcemy zaangażować uczestników i bezpośrednich świadków powstawania dzieła w relacjonowanie wydarzeń zza kulis, do których dotychczas mieli dostęp tylko nieliczni.

 

Dzięki opowieściom artystów będziemy mogli podejrzeć proces powstawania premiery oraz przyjrzeć się tajnikom ich pracy. Przybliżą nam oni proces produkcji spektaklu od pierwszej próby, aż po dzień premiery. Na portalu znajdą się również pierwsze recenzje widzów i dziennikarzy oraz refleksje artystów dotyczące zagranych przedstawień.